Bikini in januari, dikke sokken in juli

Bikini in januari, dikke sokken in juli

Ik weet niet precies wanneer het is begonnen, maar ergens in een koude winter ben ik me wel eens gaan inbeelden alsof het zomer was. En niet zomaar zomer, maar een zinderende-hitte-zomer.

Midden in januari, terwijl mijn autoruiten bevroren zijn en ik de afwas met wanten wil doen, vind ik het dan soms weer leuk om me voor te stellen dat ik in een bikini lig. Niet op m’n bank hoor, dat zou koud zijn, maar in gedachten lig ik dan ergens op een strand, met warm zand tussen m’n tenen en een glas koude limonade naast me. En ijsblokjes. Altijd ijsblokjes.

Zomer in de winter, en andersom

Tegen beter weten in ben ik dan ook vrolijk een zomerplaylist aan het draaien met hits van tig jaar geleden en fantaseer ik dat de verwarming eigenlijk een zonnestraal is. En heel even vergeet ik dat ik onder drie dekens zit met sokken die ruiken naar wasmiddel en knusse eenzaamheid.

En dan komt de zomer. En je raadt het al: dan vind ik het soms vermakelijk om mezelf in de sneeuw te wanen. Ik zit bij voorbeeld buiten in de zon, klam en rood van de hitte. En ineens wil ik een trui aan. Een dikke, zachte trui. En sokken. Van die warme, wollige, oversized sokken. En thee. Of chocomel. 

Ik fantaseer over onder een plaid zitten, Netflix aan, kaarsjes om me heen… terwijl het in werkelijkheid dus hoogzomer is, buiten 29 graden, en m’n buurman z’n zwembad probeert op te blazen.

Gewoon een beetje fantaseren

Waarom ik dat doe? Geen idee. Het is gewoon grappig. 
Soms stel ik me ook voor dat de sneeuw witte badhanddoeken zijn. Of dat de zon eigenlijk een elektrisch dekentje is dat iets te enthousiast is geworden. Het is m’n eigen kleine fantasie-universum waar alles mag, niks hoeft en de seizoenen zich gedragen zoals ik dat wil. En het beste? Je hebt er niks voor nodig. Alleen een beetje fantasie en een goed stel sokken.

Dus ja, af en toe doe ik bewust aan 'seizoens-switching' (is dat een woord?). En ik geef toe: het is heerlijk. Gewoon een beetje spelen met je gedachten, zonder dat het ergens toe hoeft te leiden. Geen diepe inzichten. Geen zen-momenten. Alleen ik, m’n oververhitte kop, en een droom over vrieskou.

Fijne dag!

Geef een reactie

N.B. Reacties worden beoordeeld voor publicatie.

Heb je dit al gelezen?