De hitte is inmiddels ons huis binnengekropen. Dat klinkt misschien wat dramatisch, maar zo voelt het wel. Waar ik normaal gesproken blij word van mooi zomerweer, merk ik dat er ergens een kantelpunt komt. Een punt waarop het niet meer alleen gaat over zonneschijn, een terras of een avond buiten zitten. Dan wordt warmte ineens een onderwerp op zich.
De ventilator draait hier inmiddels dag en nacht. De gordijnen blijven overdag zoveel mogelijk dicht en ik betrap mezelf erop dat ik al vroeg nadenk over wanneer ik de planten water ga geven en hoe ik de warmte zo lang mogelijk buiten houd.
Overal gaat het ineens over de warmte
Wat me opvalt, is hoe snel zo'n periode van extreme hitte overal tussendoor kruipt.
Je hoeft het nieuws maar open te slaan of het gaat over bosbranden, droogte, lage waterstanden of nieuwe temperatuurrecords. Zelfs berichten die ergens anders over lijken te gaan, krijgen vroeg of laat toch weer een link met het weer.
Op social media zie ik hetzelfde gebeuren. De één zoekt verkoeling aan het water, de ander laat zien hoe warm het in huis inmiddels is geworden. Er worden tips gedeeld om slaapkamers koel te houden en foto's van thermometers die alweer een nieuw hoogtepunt lijken aan te tikken.
En zelfs tijdens gewone boodschappen ontkom je er niet aan. Laatst stond ik in de supermarkt en hoorde ik meerdere gesprekken over warme slaapkamers, slapeloze nachten en de vraag waar nog een ventilator te krijgen was. Het onderwerp lijkt overal vanzelf op tafel te komen.
Het dagelijks leven tijdens een hittegolf
Ook buiten verandert er van alles. Midden op de dag zijn de straten hier opvallend rustig. Alsof iedereen onbewust dezelfde afspraak heeft gemaakt om het even wat kalmer aan te doen. Mensen laten hun hond vroeger uit, stellen een klusje uit tot de avond of besluiten dat dat fietstochtje morgen ook nog wel kan.
Ondertussen gaat het gewone leven natuurlijk gewoon door. Mensen vertrekken op vakantie terwijl anderen juist thuiskomen. Er worden koffers uitgepakt, wasmachines gevuld en boodschappen gedaan. Er moet gewerkt worden, gekookt worden en ergens tussendoor probeert iedereen een manier te vinden om met die warmte om te gaan.
Juist dat vind ik zo bijzonder aan dit soort periodes. De hitte zet niets stil, maar lijkt zich wel overal mee te bemoeien.
Een zomer van droogte, bosbranden en warme nachten
Deze zomer voelt anders dan andere zomers. Misschien omdat de warmte dit jaar niet alleen iets is wat je buiten voelt. Ze zit ook in de berichten die je leest en de beelden die je ziet. Terwijl ik hier de tuin water geef omdat alles er een beetje dorstig uitziet, verschijnen er foto's van natuurbranden in Zuid-Europa. Terwijl ik blij ben met een beetje schaduw in de achtertuin, lees ik over lage waterstanden en aanhoudende droogte. Dat maakt dat deze zomer verder gaat dan een paar warme dagen waarop het lastig slapen is.
De hitte lijkt overal aanwezig. In de lucht, in gesprekken en in het nieuws. Soms zelfs in je humeur.
Wat me daarbij ook opvalt, is dat ik anders naar het Journaal kijk dan vroeger. Terwijl hier de ventilator draait en ik blij ben als er ergens een zuchtje wind door het huis gaat, staat er op televisie een nieuwslezer in een colbert of een weervrouw met lange mouwen voor de kaart.
Ik snap natuurlijk best dat er in zo’n tv-studio airconditioning aanwezig is. Maar toch voelt het vreemd. Heel Nederland loopt te puffen, zoekt schaduw, slaapt slecht en probeert het hoofd koel te houden, terwijl op het scherm iemand staat aangekleed alsof het half oktober is.
Misschien ben ik de enige die zich daarover verbaast, maar op zulke dagen denk ik regelmatig: trek die man of vrouw toch gewoon iets zomers aan. Een luchtige blouse. Een vrolijk zomerjurkje. Iets waardoor het voelt alsof we ons allemaal in hetzelfde seizoen bevinden.
Een zomer die ik wil onthouden
Ik heb het gevoel dat ik deze zomer later nog eens terug wil zien. Niet omdat ik over een paar jaar nog precies weet hoeveel graden het werd, zelfs niet omdat dit de zomer was van de zeldzame zonsverduistering, maar vanwege alle kleine dingen die erbij horen. De ventilator die inmiddels een vaste plek in huis heeft gekregen. De gordijnen die 's morgens dichtgaan voordat de zon de woonkamer bereikt. Het dagelijkse rondje door de tuin met de tuinslang. De gesprekken die spontaan ontstaan zodra iemand vraagt of je een beetje hebt kunnen slapen. Dat zijn van die details die nu heel gewoon lijken, maar die verrassend snel uit je geheugen verdwijnen.
Misschien is dat ook de reden dat mijn journal de laatste tijd wat vaker openligt. Niet om lange verhalen over de hitte te schrijven. Sterker nog, als iemand erdoorheen zou bladeren, zou die zich waarschijnlijk afvragen wat er aan de hand is met al die zonnetjes in de kantlijn. En waarom er tussen allerlei aantekeningen ineens waterdruppels zijn getekend. 😉
Tussen die kleine tekeningetjes en krabbels staan vooral losse indrukken van deze zomer. Een opmerking over een veel te warme nacht. Een temperatuur waarvan ik zeker wist dat ik die later nog zou herinneren. Een notitie over een droge tuin, het zoveelste nieuwsbericht over natuurbranden of een middag waarop het buiten bijna uitgestorven leek.
Geen groot verhaal. Maar als ik er over een paar jaar nog eens doorheen blader, vermoed ik dat juist die zonnetjes, waterdruppels en losse aantekeningen me meteen terugbrengen naar de zomer van 2026. 💛
Hoe ervaar jij deze dagen?
Kun jij goed tegen de warmte of merk je ook dat zo'n periode van aanhoudende hitte invloed heeft op veel meer dan alleen de temperatuur?
Deel het!
Keep it cool!
Warme groet, Yvonne, van MO-JoY
