Afgelopen week pakte ik een oud creatief journal uit de kast.
Zo'n journal waarvan je eigenlijk niet meer precies weet wat je gaat tegenkomen als je erin begint te bladeren. Sommige pagina's brengen je direct terug naar een bepaald moment. Andere doen je afvragen wat je destijds in hemelsnaam aan het maken was. 

Tussen allerlei creatieve pagina's kwam ik een pagina uit 2019 tegen.
Er was getekend, gekleurd en uitgeprobeerd. Geen strak ontwerp en ook nauwelijks tekst. Sterker nog, er stond maar één zin op:

"Laat het leven niet vliegen, maar fladderen."

Met daaronder mijn paraaf en het jaartal: 2019.
Verder niets.
Toch bleef ik ernaar kijken.

Dichtgemetselde agenda's

Die zin raakt me namelijk. Misschien komt dat doordat ik steeds vaker merk hoe dichtgemetseld onze agenda's zijn geworden. Ook die van mij.

Ik kan soms wakker worden met het idee dat ik iets gezelligs wil doen. Gewoon iemand bellen. Een kop koffie drinken of een wandeling maken. Kijken waar de dag me brengt. Maar voor je het weet, zit je agenda's naast elkaar te leggen en blijkt een spontane afspraak opeens iets te zijn geworden waarvoor je drie weken vooruit moet plannen.

Dat is niemand kwalijk te nemen. We hebben allemaal onze bezigheden, verantwoordelijkheden, gezinnen, werk en verplichtingen. Toch voel ik er met groeiende regelmaat een soort weerstand tegen. Niet tegen de drukte zelf, maar tegen het idee dat bijna alles al ingevuld lijkt voordat de dag überhaupt begonnen is.

Waar is de spontaniteit van het leven gebleven? Want juist de dingen die niet gepland waren, blijken achteraf vaak verrassend leuk.

Een pagina die nergens aan hoefde te voldoen

Terwijl ik naar die oude pagina uit 2019 keek, realiseerde ik me dat die eigenlijk precies laat zien waarom ik nog steeds zo graag creatief journal. Die pagina wilde niets bewijzen, het hoefde niet mooi te worden, het hoefde geen doel te hebben.

Ik was gewoon begonnen met wat papier, een zwarte marker, kleurpotloden, verf, en gewoon zin in dingen uitproberen. Al tekenend en krabbelend ontstond er iets, zonder dat ik vooraf wist wat het moest worden. En uiteindelijk bleek die ene zin genoeg.

Als ik er nu naar kijk, zie ik geen perfecte pagina. Ik zie een pagina die nergens aan hoefde te voldoen.

Waarom ik van een Freestyle Journal houd

Ik wissel mijn Classic journal af met mijn Freestyle journal van MO-JoY.
En wat ik net beschreef is misschien ook precies waarom ik zo van mijn Freestyle Journal houd.

Als je dit artikel gelezen hebt en dan verder naar beneden scrollt, zie je afbeeldingen van een selectie van pagina’s uit mijn Freestyle MO-Jo(Y)urnal. Je zult merken dat de ene pagina totaal anders is dan de andere. En vooral totaal NIET-perfectionistisch. Zelfs gewoonweg rommelig, krabbelig… 

Ik heb de heel persoonlijke pagina's er tussen uit gehaald, want sommige dingen houd ik liever voor mezelf. 😉 Maar wat overblijft, laat eigenlijk precies zien wat een freestyle journal voor mij mag zijn: geen project, noch verplichting. Geen systeem dat bijgehouden moet worden.

Sommige pagina's bevatten wat tekst. Op andere pagina's kom je een tekening, een stempel, een uitgeknipt plaatje of een paar losse woorden tegen die ik blijkbaar wilde bewaren. Er zijn pagina's waarvan ik jaren later nog precies weet waarom ik ze maakte. En er zijn pagina's waarvan ik vooral blij ben dát ik ze maakte, ook al weet ik niet meer wat de aanleiding was.

Dat vind ik misschien juist wel het mooie: niet alles hoeft logisch te zijn. Niet alles hoeft af. Niet alles hoeft ergens naartoe.

Wat een journal soms teruggeeft

Wat me misschien nog wel het meest verraste aan die pagina uit 2019, is dat ik niet alleen naar een oude creatieve pagina zat te kijken. Ik keek eigenlijk ook een beetje naar mezelf van toen.

Blijkbaar vond ik die zin zeven jaar geleden belangrijk genoeg om hem op te schrijven. En blijkbaar heeft diezelfde zin me nu opnieuw iets te zeggen. Dat vind ik misschien wel één van de mooiste dingen van journallen. Je bewaart niet alleen herinneringen, je bewaart ook gedachten, gevoelens, ideeën en kleine stukjes van jezelf waar je op het moment zelf misschien helemaal niet zoveel waarde aan hecht.

Totdat je ze jaren later ineens weer tegenkomt. En dan blijkt zo'n oude pagina soms meer terug te geven dan je ooit had kunnen bedenken.

Het leven af en toe lekker laten fladderen

Die pagina uit 2019 bracht me uiteindelijk niet terug naar dat jaar. Ze bracht me terug naar een gevoel. Het gevoel dat niet alles gepland hoeft te zijn. Dat niet iedere dag volledig ingevuld hoeft te worden, dat niet alles nuttig, efficiënt of doelgericht hoeft te zijn.
Dat er ruimte mag zijn voor een spontane afspraak, een onverwacht idee, een creatieve ingeving of een pagina waarop je gewoon wat tekent, plakt, schrijft en uitprobeert zonder precies te weten waar je uit gaat komen.

Misschien is dat wel wat ik destijds probeerde vast te leggen. Niet met een lang verhaal. Niet met pagina's vol tekst, maar met één simpele zin:
Laat het leven niet vliegen, maar fladderen.

Hoe zit dat bij jou? Laat jij het leven nog wel eens fladderen, of merk je ook dat spontane plannen steeds vaker plaats moeten maken voor een dichtgemetselde agenda?

Laat het me weten in je reactie! Dat kan hieronder.
Mailen mag ook altijd ;-)  > info@mo-joy.nl

Hartelijke groet!
Yvonne van MO-JoY 💛

P.S. Ik geef je hieronder een inkijkje in mijn eigen Freestyle MO-Jo(Y)urnal!
Zelf wissel ik dat namelijk af met mijn Classic variant.
Ik heb gewoon een foto opgenomen van enkele pagina's, waarmee ik laat zien dat het echt helemaal niet mooi of perfectionistisch hoeft te zijn. 
Het is vrij, elke keer anders en altijd goed!
Zelfs op de openingspagina heb ik een woordje doorgekrast en ben ik verder gaan schrijven ;-)