Mijn favoriete ochtendritueel op vakantie

Mijn favoriete ochtendritueel op vakantie

Op vakantie heb ik dus een soort van ochtendritueel. Niet zo’n strak schema met affirmaties en yoga in een perfect gestrekte houding. Nee hoor. Het is meer een gevoel. Een manier van beginnen.

Want op vakantie is dat ritueel extra fijn. Want dan is er tijd. Ruimte. Zonlicht dat door een gordijn piept. En stilte, die niet leeg is, maar vol belofte over een heerlijke nieuwe dag.
Ik word wakker. Vaak vroeg (want ja, ik ben een ochtendmens, lees ook mijn andere blog).
En dan begint het. Niet met haast. Maar met een kop koffie. Of thee, afhankelijk van waar ik ben en waar ik zin in heb. Lekker rustig opstarten. Niets moeten. En dan zit ik. Buiten als het kan. Met een boek. Of gewoon met mezelf.

Als het gezin aanschuift, wordt het JoY met z’n allen

Langzaam druppelt de rest van het gezin binnen. Mijn man, dochters, ieder op hun eigen tempo. Soms nog slaperig, soms al wat actiever. En dan schuiven ze aan. Met een kopje, verfrommeld slaapshirt, een opgewekte ‘goedemorgen’, als het even meezit. 😉 En ineens is het ritueel niet meer alleen van mij. Maar van ons.

Hoe dat dan gaat

We zitten. We praten. Of juist niet. Er wordt gelachen om iets kleins. Er wordt gedeeld wat we willen doen. Of juist wat we níet willen doen. Wie verse broodjes gaat halen, als we dat nog niet hadden gedaan. Een klein kattereitje onderling. Dat gebeurt ook. En dan ben ik meestal de sussende partij, of ik houd me juist even stil. Tja, de tactieken als ouder van tieners... dat is learning by doing, nietwaar? En evenzogoed met wisselend succes.

Gewoon, fijn

Maar goed, het is toch een favoriet moment op vakantie. Niet omdat het spectaculair is. Maar omdat het klopt. Omdat ik dan voel: “We zijn hier. Samen. En dat is simpelweg fijn.” Geen waan van alledag, geen 'moetjes'...  En ja, soms komt er een wesp een ongewenst bezoek brengen. Of is de koffie lauw. Of zit ik op een plastic stoel die kraakt bij elke beweging. Of vraagt iemand waar ik de zonnebrandcrème had opgeborgen, terwijl ik net in m’n boek zit. Maar dat hoort erbij. Dat maakt het echt. Mijn ochtendritueel op reis is geen prestatie. Het is gewoon ‘zijn’. Het is een ontmoeting. Met mezelf. Met mijn gezin. Met elkaar. Met JoY. 

Ook een hele fijne (vakantie)dag gewenst!

Geef een reactie

N.B. Reacties worden beoordeeld voor publicatie.

Heb je dit al gelezen?