Vandaag is het Valentijnsdag. ❤️

Een dag vol liefde, kaartjes, bloemen en lieve woorden. En natuurlijk gun ik je dat allemaal. Van de mensen om je heen, van wie je houdt en wie jou liefhebben.

Maar vandaag wil ik het hebben over een andere vorm van liefde. Eentje die vaak het moeilijkst is. Eentje die niet altijd vanzelf komt. Eentje die je leven verandert als je ’m eenmaal durft toe te laten.

Zelfliefde.

Toen ik een jong tienermeisje was, vond ik een liedje dat me door moeilijke momenten heen hielp: "The Greatest Love of All" van de geweldige - helaas veel te jong overleden - zangeres Whitney Houston, RIP. Ik zong het mee, en mee en mee. En nog eens. 

Het was mijn ‘oppeplied’, zo ben ik dat gaan noemen. Mijn veilige plek. Mijn herinnering aan het feit dat ik op mezelf mocht vertrouwen. Om me kracht te geven.

En hoewel ik toen al voelde waar het lied over ging, en mijn best deed om het daadwerkelijk zo te vóelen, heeft het heel veel jaren geduurd voordat ik voelde dat ik dat punt had bereikt. 

Want als je jong bent en er worden dingen gezegd of gedaan die je laten geloven dat je niet goed genoeg bent… dan nestelt dat zich diep.  Dan wordt zelfliefde geen vanzelfsprekendheid, maar een weg die je stukje bij beetje moet terugvinden. En met hormonen die elke maand vrolijk meededen en nooit mijn vrienden werden, werd het soms nog lastiger om te blijven geloven dat ik wél een mooi en goed mens ben.

Maar dat lied bleef. 

Al zingend, en niet zelden met de tranen vol stromend over mijn wangen, trok ik mezelf in de loop der jaren keer op keer uit verdrietige momenten.

Waarom zelfliefde zo belangrijk is

Je draagt jezelf je hele leven met je mee. Je lichaam. En vooral ook je belevenissen, gedachten, gevoelens, kwetsbaarheid. En ook je kracht.

En toch zijn we vaak het hardst voor onszelf. We twijfelen. We vergelijken. Worden onzeker. We krimpen in. We geloven oude verhalen die niet meer kloppen. Voelen ons misschien soms zelfs niet geaccepteerd, en zelfs weleens minderwaardig. 

Maar zelfliefde is geen luxe. Het is geen egoïsme.

Zelfliefde is een basis. Een fundament. Het is jezelf toestaan om te voelen dat je waarde hebt. Ook als iemand anders dat niet ziet.

Misschien komt het doordat 'The Greatest Love of All' al sinds mijn tienerjaren mijn oppeplied is, maar ik heb altijd gevoeld dat er een diepe waarheid in dat lied zit. Whitney zingt over kinderen die hun eigen schoonheid mogen ontdekken, over de behoefte aan iemand om naar op te kijken. En over het besef dat je uiteindelijk op jezelf moet leren vertrouwen.

Dat raakte me toen al. Misschien juist omdat ik niet iemand had om tegen op te kijken. Ik wist dat ik op mezelf moest leren bouwen. Maar dat betekent niet dat het makkelijk was. Soms duurt het jaren voordat je echt kunt geloven dat je goed bent zoals je bent. Dat je waarde hebt. Dat je niet hoeft te leven in de schaduw van wat anderen ooit zeiden of deden.

En precies dát is de kern van zelfliefde.

Het is niet alleen maar “lief zijn voor jezelf”. Het is waardigheid. Het is innerlijke kracht. Het is jezelf blijven zien, ook als het leven schuurde of als hormonen je elke maand een andere versie van jezelf lieten voelen. Het is leren vertrouwen op je eigen stem, zelfs wanneer oude verhalen fluisteren dat je niet genoeg bent. Zelfliefde is de keuze om jezelf niet kwijt te raken. Om vriendelijk tegen te zijn. Goed te verzorgen.

Om te leven op een manier die klopt voor jou. Ongeacht wat anderen vinden, verwachten of ooit hebben gezegd.

En dat is waarom het de grootste liefde is. Omdat het de enige liefde is die je je hele leven bij je hebt.

En als je van jezelf houdt, kun je ook anderen beter toelaten. Je hart is immers groot genoeg.

Wat ik jou vandaag gun

Ik gun je dat je jezelf ziet zoals je bent: mooi, menselijk, met jouw mix van eigenschappen, gevoelig, krachtig, uniek.

Ik gun je dat je jezelf koestert, ook op dagen dat het moeilijk is. Dat je het goede in jezelf blijft voeden. Dat je opkrabbelt wanneer het leven je onderuit haalt. Want na regen komt elke keer zonneschijn. Ook na een rotdag begint weer een nieuwe dag.

Ik gun je dat je zelfliefde voelt. En als dat nog niet groot genoeg is, dat je leert om van jezelf te houden. Niet als eindpunt, maar als dagelijkse oefening. Een klein momentje. Een kleine keuze. Iets kleins liefs voor jezelf.

Want dat is de grootste liefde van allemaal.

Een kleine uitnodiging

Als je voelt dat je dit wilt oefenen, dat je jezelf wat meer liefde gunt… 

dan kan journallen een prachtige manier zijn om dat te doen. Dat is wat mij ook weer een stap opwaarts heeft gebracht in uitdagende omstandigheden.

Het hoeft niet groot. Niet perfect. Gewoon met regelmaat een klein momentje waarin je jezelf ziet. Het positieve, het goede ziet en benoemt.

Misschien is dat wel een mooi Valentijnscadeau dat je jezelf kunt geven.

Fijne Valentijnsdag! ❤️

EnJoY

❤️Liefs, Yvonne

P.S. Hier is de link naar The Greatest Love Of All