…. mijn onverwachte ochtendritueel.

Sinds de zomervakantie voorbij is, merk ik dat ik weer wat meer behoefte heb aan ritme. Niet strak of streng, maar gewoon iets kleins dat de dag een zachte start geeft. En tot mijn eigen verrassing is dat bij mij een pot voetencrème geworden.

Het 'gewone alledaagse leven' hobbelt weer voort. Nog een restje vakantie-feel-good misschien, maar ik merk dat ik me bewust ben van dingen die me lekkerder in mijn vel laten voelen.

Droge voeten

Zo had ik wat droge voeten gekregen van veel op blote voeten lopen. Binnen en buiten, op de stoep, op het gras, op het strand. En door ook vooral veel in het zwembad te vertoeven… Prettig, maar als resultaat kreeg ik wat barstjes in mijn hak. En de huid van met name mijn tenen voelde gewoon niet meer zo fijn. Wat droog, stroef... Ken je dat?

Lekkere pot crème

Ik merk dat ik als onderdeel van mijn ochtendritueel nu heel graag even lekker een pot lekker ruikende crème pak, en achterover op bed liggend mijn voeten ermee insmeer en ondertussen eens lekker masseer. Dat lukt niet elke ochtend, maar toch, als ik er aan denk en bijvoorbeeld geen afspraak heb waar ik naartoe moet haasten, dan doe ik dat. Heerlijk!

En vervolgens blijf ik nog enkele minuten even liggen mijmeren, want ja, die crème moet even intrekken.

Niet alleen mijn voeten worden er blij van

En hé, ik doe dat vast niet volgens een officiële techniek. Ik ben op mijn eigen manier gewoon lekker bezig met de huid, spieren, pezen, botjes (wat zit daar eigenlijk allemaal?). Even lekker stevig masserend, wrijvend. Super fijn! Heel rustig, gewoon, met aandacht voor mijn voeten en ook voor mijn handen. En terwijl ik wrijf en masseer, merk ik dat het niet alleen mijn voeten waren die daar blij van werden. 😉

Gewoon, met een bewuste, maar o zo simpele aanraking. En dat is precies wat ik nodig heb, een heerlijk geluksmomentje.