Soms denk je: nu heb ik even tijd. En dan is het er ook echt. Een rustig moment, niets dat direct hoeft. Maar in plaats van dat je ontspant, gebeurt er iets anders. Je blijft een beetje onrustig, je pakt toch je telefoon. Of je zit wel, maar je hoofd gaat gewoon door. En ergens denk je: waarom lukt dit nou niet gewoon? 

Ik merk dat zelf ook. Niet altijd, maar wel vaak genoeg om te denken: hier zit iets onder. Dus ben ik er eens ingedoken. Gewoon gaan zoeken, lezen, kijken wat daar eigenlijk over bekend is.

En eerlijk gezegd viel er best wat op.

Het zit niet alleen in hoe druk je het hebt

Wat ik vooral tegenkwam, is dat het veel minder gaat over hoe druk je het hebt dan we vaak denken. Het zit veel meer in waar je brein inmiddels aan gewend is geraakt. Als je er even bij stilstaat: hoe vaak pak je op een dag je telefoon? Even dit checken, even dat bekijken, even reageren, even scrollen. Vaak zonder dat je het zelf echt doorhebt. En dat is niet erg, maar het doet wel iets.

Je hersenen krijgen continu kleine prikkels. Iedere keer schakelt je aandacht even aan. En blijkbaar went je systeem daaraan. Het wordt als het ware de standaard: bezig zijn, reageren, schakelen. En dan komt er zo’n moment waarop er even niets hoeft. En dat voelt… niet per sé ontspannen. Eerder een beetje ongemakkelijk, leeg, of onrustig. Niet omdat je niet kunt ontspannen, maar omdat je het gewoon minder gewend bent.

En als je daar eerlijk naar kijkt, is het eigenlijk ook niet zo gek dat die telefoon voor veel mensen bijna een verlengstuk van hun hand is geworden. 😉

Je lichaam laat vaak al eerder iets merken

Wat ik ook interessant vind, is dat je lichaam vaak al eerder signalen geeft. Alleen koppelen we die niet altijd aan “te weinig ontspanning”.

Bij mij zit dat bijvoorbeeld in mijn nek en schouders, en soms merk ik het ook aan mijn darmen. Maar ik hoor ook vaak over klachten als hoofdpijn, een vol hoofd of juist die vage vermoeidheid die je niet helemaal kunt plaatsen.

Dat zijn geen grote alarmsignalen. Maar wel van die terugkerende dingen die eigenlijk zeggen: er zit spanning op.

Wat wél helpt (en wat daarover bekend is)

Dus ben ik ook gaan kijken: wat helpt dan eigenlijk echt? En wat blijkt: dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Zo heeft iets simpels als bewust ademhalen al effect. Niet alleen helpt dit ‘in je hoofd’, maar ook of vooral echt fysiek! Doordat je daarmee je zenuwstelsel helpt om te schakelen naar een meer ontspannen stand. Ook even naar buiten gaan - zonder oortjes, zonder afleiding - blijkt meer effect te hebben dan je misschien denkt. Alleen al omdat je daarmee uit die continue stroom van prikkels stapt. En dat geldt eigenlijk voor alles wat je aandacht even vertraagt. Niet groot of lang, maar wel bewust.

Het zit ‘m dus niet in grote oplossingen

Wat mij daarin vooral opviel, is dat we vaak denken dat ontspanning iets “groots” moet zijn. Dat je er tijd voor moet maken. Dat je het goed moet doen. Dat het een moment moet zijn dat ook echt als ontspanning voelt. Terwijl het daar eigenlijk helemaal niet om draait. Het zit veel meer in kleine momenten die je normaal gesproken overslaat, opvult of niet eens als moment ziet.

Gisteren schreef ik daar al over. Over waarom ontspannen vaak niet vanzelf gaat en hoe dat eigenlijk werkt. En toen merkte ik dat er nog iets onder zat. Een diepere laag. Niet enkel begrijpen waaróm het zo werkt, maar ook: hoe maak je het dan concreet voor jezelf?

Voor mij zit daar ook een stuk journallen

Wat voor mij daar goed bij past, is journallen. Een journal, een dankbaarheidsdagboek, of positiviteitsdagboek, hoe je het ook noemen wilt. Ik heb er zelf een ontwikkeld en mijn versie MO-Jo(Y)urnal genoemd.

Gebruik jij het ook al? Daarover weet ik vanuit mijn achtergrond en alles wat ik daarover heb gelezen en gezien gewoon dat het werkt.

Niet omdat je hele lappen tekst moet schrijven, maar juist omdat je even uit je hoofd gaat en iets op papier zet. Dat kan één zin zijn. Of een paar dingen van je dag. Of iets waar je dankbaar voor bent. ‘t Hoeft niet per sé dagelijks, geregeld is overigens wel wijs.

Het effect zit ‘m vaak in het feit dat je even stopt, even bewust bent en iets vastlegt wat anders weer voorbij was gegaan.

👉 Als je daar wat dieper in wilt duiken, heb ik daar ook een aparte pagina over gemaakt:
lees mijn verdiepingspagina over wat journalling je kan brengen

👉 En als je het gewoon eens wilt proberen:
bezoek pagina met de MO‑Jo(Y)urnal-keuzehulp

Misschien helpt het om het zichtbaar te maken

En toen dacht ik: misschien zit het niet alleen in doen, maar ook in zien. Zien hoe vaak je eigenlijk al zo’n moment neemt. Of juist hoe weinig. Niet als oordeel, maar gewoon als inzicht.

Daar heb ik dus een heel simpel weekoverzicht voor gemaakt. Iets wat je kunt printen en ergens neerlegt of ophangt, zodat je het daadwerkelijk ziet.

Daarop kun je per dag aankruisen dát en hoe vaak je in die week bewust een moment van ontspanning hebt genomen. Een paar minuten ademhalen, even naar buiten, even zitten zonder scherm. Of gewoon even he-le-maal niets doen.

Alles wat je even uit die automatische stroom haalt. En ja, juist ook zonder schermpje.

Het is geen systeem en geen doel op zich. Meer een klein hulpje om er iets bewuster van te worden en jezelf misschien net dat zetje te geven.

👉 Je kunt ’m hier GRATIS downloaden

Misschien begint het daar

Niet bij het idee dat je beter moet ontspannen. Maar bij het herkennen van wat er gebeurt. In je hoofd. In je lichaam. In hoe vanzelf die telefoon weer in je hand zit.

En jezelf af en toe toestaan om daar even uit te stappen.

Gewoon even.

Succes en vooral: enJoY!
Yvonne 💛

P.S. Deel je ervaringen vooral met me! Dat kan o.a. per mail, via info@mo-joy.nl