Het lange, vrije Pinksterweekend zit er weer op. Als afsluiter van de periode in de lente waarin de incomplete werkweken zich aaneenrijgen - Pasen, Hemelvaart, Pinksteren, vaak ook Koningsdag - en waarin daardoor alles net even fijner voelt. En dan ineens is het ‘the day after’: een gewone dinsdag, en pak je het gewone leven weer op.
Vanmorgen stond ik al vroeg in de tuin, nog voordat de warmte echt op gang kwam. Het kan vandaag namelijk de warmste 26 mei ooit gemeten worden! Dus ging ik even de planten water geven, vooral de eenjarigen die het snel zwaar krijgen. Daarna ben ik onder de overkapping gaan zitten met mijn laptop. Dat moment waarop de dag nog open ligt, maar je wel merkt: het gaat echt heel erg warm worden. Zo’n dag waarop je lichaam eigenlijk de hele tijd iets fris wil.
Wat zijn verfrissende drankjes op een snikhete dag?
Voor mij is dat eigenlijk al heel lang hetzelfde antwoord.
Ik drink namelijk al decennialang bijna alleen maar water. Ook wel thee en een enkel kopje lekkere koffie. Maar vooral water. En niet omdat het moet of omdat het ‘goed zou zijn’, - ofschoon ik mijn dochters dat wel geregeld voorhoudt, ha ha ha! - maar gewoon omdat ik het echt lekker vind. Een glas koud water is voor mij precies wat het moet zijn.
En misschien is dat ook wel logisch, als je bedenkt dat je lichaam voor een groot deel uit water bestaat. Dat betekent eigenlijk heel simpel dat water niet iets “extra’s” is, maar onderdeel van hoe alles werkt. Van je energie, je concentratie, hoe je lichaam omgaat met warmte. Zeker op dagen zoals deze, waarop je ongemerkt meer vocht verliest, helpt het om dat level een beetje op peil te houden.
Je merkt het vaak pas als je net iets te weinig hebt gedronken.
En je merkt je vochttekort vaak niet per sé als dorst, maar als een wat zwaarder hoofd, minder scherp zijn, of het gevoel dat alles net wat trager gaat. En juist dan kan zo’n simpel glas water ineens veel meer doen dan je verwacht.
Voor mij blijft dat dus gewoon water. Maar ik zie ook dat het voor veel mensen nét even anders ligt. Water staat er wel, maar wordt minder snel gepakt. En dan helpt het soms om het een klein beetje aantrekkelijker te maken. Niet omdat het nodig is, maar omdat het eigenlijk toch best een beetje goed voor je is 😉.
Vanmorgen heb ik bijvoorbeeld een kan water klaargemaakt met wat munt uit de tuin en een paar schijfjes sinaasappel. Niet omdat ik zonder niet zou drinken, maar meer als een soort verwenmomentje. Iets extra’s, zonder dat het ingewikkeld wordt.
Het mooie is dat je dan vanzelf wat vaker een glas pakt. Niet omdat je jezelf ertoe zet, maar omdat het er gewoon staat en er net even beter uitziet.
Wat daarbij helpt, merk ik, is dat het zichtbaar is. Binnen handbereik. Niet verstopt in de koelkast, maar gewoon op tafel. Dat maakt het verschil tussen erover nadenken en het gewoon doen.
En misschien is dat uiteindelijk waar het om gaat op dit soort dagen.
Dit zijn niet de dagen waarop je grote stappen zet, maar die je op zo prettig mogelijke wijze doorkomt, door net even wat te vertragen en door die dingen te doen die het net iets prettiger maken. Zoals even zitten, enkele momenten helemaal niets hoeven, en een koel glas water. Al dan niet met een smaakje 😉
En soms is het precies zo’n moment dat je even kunt opschrijven in je journal. Niet uitgebreid, maar gewoon één zin. Iets wat je anders zo weer vergeet, terwijl het eigenlijk zo fijn was.
EnJoY je dag, en keep it cool!
Liefs, Yvonne
👉Lees hier waarom journallen / een dankbaarheidsdagboek goed voor je is
👉 Bekijk hier de journals van MO‑JoY, de MO-Jo(Y)urnals
