Enkele dagen geleden was ik buiten in de vrieskou. Om één van mijn kinderen uit te zwaaien voor school. Het waaide niet, het was gewoon koud. Dus was ik zonder na te denken zonder handschoenen naar buiten gegaan. Eenmaal binnen zat ik mijn toch wel verkleumde handen op te warmen aan mijn koffiemok.

En ik voelde ze inderdaad langzaam weer opwarmen. Fijn. En ik zat daar, en ik vóelde mijn handen. In de zin van: dat ik me enorm van ze bewust werd.
Ik bewoog één voor één mijn vingers. Ik tilde één hand op en keek er eens naar. Maar dan ècht. Want zeg nou zelf: hoe vaak bekijk je eigenlijk met aandacht je handen?

Jouw handen, een leven lang

En ik bedacht me dat ik mijn handen toch maar een knap staaltje vind. Wat een uitvinding!
En ook dat ik dankbaar voor mijn handen ben. De vele jaren die mijn handen mij al door het leven helpen. Me helpen te léven.

Ga maar na: elke dag opnieuw kleding aandoen, tanden poetsen, schrijven, typen (zoals nu 😉) een fijn leesboek vasthouden, knutselen, klusjes doen, een fiets vasthouden. En in mijn geval ook de kracht in de vingers hebben om te kunnen volleyballen. En ga zo maar door.

Dankbaar gevoel

En ik zit daar te denken: “Ik vind dat eigenlijk gewoon echt vanzelfsprekend.” Maar hoe ‘gewoon’ is dat eigenlijk? En ik merkte dat ik me echt dankbaar voel. Dat ik handen heb die mij helpen te leven.

Dus je begrijpt al wat er die avond sowieso in mijn MO‑Jo(Y)urnal genoteerd werd! 😊

Wat je lichaam je vertelt

En terwijl ik daar zo zat - mijn handen langzaam weer tot leven voelend - dacht ik: ‘Hoe vaak sta ik eigenlijk stil bij dit soort dingen?’

Niet alleen bij mijn handen, maar bij mijn hele lijf. Bij alles wat elke dag zó vanzelfsprekend lijkt, totdat het even niet meer zo vanzelfsprekend is.

Soms vertelt je lichaam je iets, nog voordat je hoofd het doorheeft. Op dat moment waren het mijn handen. En dat zette me aan het denken.

Misschien herken je dat wel. Dat je pas merkt hoe moe je bent als je eindelijk zit. Dat je pas voelt hoe gespannen je schouders zijn als iemand je ernaar vraagt. Dat je pas doorhebt hoe weinig je hebt gedronken als je hoofdpijn krijgt. Of dat je pas merkt hoe vol je hoofd is als je ’s avonds in bed ligt.

We zijn vaak zo bezig met doorgaan, zorgen, regelen, rennen… dat we vergeten dat ons lichaam al die tijd trouw met ons meedoet. Dag in, dag uit. Net als mijn handen enkele dagen geleden, in de vrieskou.

Waarom die kleine check‑ins zo waardevol zijn

En ik heb als HR manager zó vaak gezien hoe mensen pas ingrijpen als ze al over hun grens heen zijn. En niets menselijks is mij vreemd. Ik ben zelf ook iemand die soms pas stilvalt als mijn lijf het voor me beslist. Juist daarom geloof ik zo in die kleine momenten van aandacht.

Niet als groot project. Niet als “nu moet ik mijn leven omgooien”. Maar als zachte, dagelijkse herinnering aan jezelf.

Een paar seconden voelen hoe je handen opwarmen. Een paar woorden opschrijven over wat goed ging. Een klein check‑in momentje met je lijf.

Het zijn van die mini‑pauzes die je helpen om niet pas te luisteren als je al over je grens heen bent.

En dat is precies waarom ik die kleine bewustwordingsmomenten ook in het journal van MO-JoY – het MO‑Jo(Y)urnal - heb verwerkt. Niet om te controleren. Niet om te presteren. Maar om je elke dag even terug te brengen naar jezelf. Zodat je niet hoeft te wachten tot je uitgeput bent om te merken wat je nodig hebt.

Een zachte uitnodiging

Misschien wil je vandaag eens heel even stilstaan bij iets kleins dat je normaal niet opmerkt.
Je handen. Je adem. Je schouders. Je energie. Wat dan ook.

Gewoon één momentje.
Voor jou.

En als je het fijn vindt om dat soort kleine momenten een plek te geven, dan ligt er in het MO‑Jo(Y)urnal altijd een zacht plekje klaar om ze op te vangen.
Niet omdat het moet, maar omdat het je goed kan doen.

Wil je eens voelen hoe dat werkt?
Je kunt gratis een PDF downloaden van een pagina uit het Classic MO‑Jo(Y)urnal.
Een klein voorproefje, om te ervaren hoe eenvoudig en vriendelijk journallen kan zijn.

EnJoY!

Hartelijke groet, Yvonne

FAQ

Veelgestelde vragen over journallen, dankbaarheid en kleine momenten van aandacht

1. Waarom is het goed om stil te staan bij kleine momenten?

Omdat je brein reageert op waar jij je aandacht op richt.
Niet in de zin van “magisch denken”, maar heel praktisch:
als je even bewust pauzeert, vertraagt je systeem.
Je merkt meer op. Je voelt meer. Je landt even.
Dat helpt om uit de automatische piloot te stappen en je dag zachter te maken.

2. Hoe helpt journallen onder meer bij meer rust in je hoofd?

Schrijven is één van de manieren waarop je hoofd spanning kan loslaten.
Door iets op papier te zetten, hoeft je brein het niet meer vast te houden.
Dat geeft onder meer:

· meer overzicht

· minder piekergedachten

· een rustiger gevoel voor het slapengaan

Maar er spelen meer dingen mee: journallen is een klein moment van aandacht dat je hele systeem even laat uitademen.

3. Wat is het verschil tussen een journal, een dankbaarheidsdagboek en een positiviteitsdagboek?

· Een journal helpt je reflecteren op je dag, je gedachten en je gevoel.

· Een dankbaarheidsdagboek richt zich op wat goed ging en waar je dankbaar voor bent.

· Een positiviteitsdagboek helpt je bewust te kijken naar lichtpuntjes, fijne momenten en kleine successen.

Het MO‑Jo(Y)urnal is een combinatie van alle drie, omdat die mix je brein het meeste goed doet. Het is reflectie, dankbaarheid én positiviteit in één.

4. Hoeveel tijd kost journallen per dag?

In de MO‑JoY‑variant: enkele minuten.
Het hoeft niet lang.
Het hoeft niet uitgebreid.
Het gaat om het momentje zelf: even stilstaan, even voelen, even landen.

5. Waarom helpt schrijven voor het slapengaan zo goed?

Omdat je hoofd vaak nog “aan” staat.
Door even te schrijven, rond je je dag af. Je zet gedachten op papier in plaats van dat ze blijven rondzingen. Dat geeft rust. En het helpt veel mensen beter te slapen.

6. Wat als ik niet weet wat ik moet schrijven?

Dat is heel normaal.
Daarom werkt een journal met kleine vragen zo fijn. Je hoeft niets te bedenken.
Je hoeft alleen maar te antwoorden. En vaak komt er dan vanzelf meer los.

7. Waarom zitten er in het MO‑Jo(Y)urnal ook kleine check‑ins voor je lichaam?

Omdat je lichaam vaak eerder signalen geeft dan je hoofd.
Door heel even stil te staan bij bijvoorbeeld je energie, je ademhaling of je spanning, leer je die signalen eerder herkennen. Niet als verplichting, maar als liefdevolle preventie. Zodat je niet hoeft te wachten tot je over je grens heen bent.

Meer hierover lezen?

> Lees wat ik verzamelde over waarom een journal of dankbaarheidsdagboek goed is voor je gezondheid.

> Lees over de voordelen van een journal/dankbaarheidsdagboek